Het Serious Fraud Office in Nieuw-Zeeland stelde medio juni 2013 de eigenaar van Ross Asset Management (RAM) in staat van beschuldiging vanwege oplichting van beleggers voor zo’n 400 miljoen NZ dollar. De investeringen door David Ross (1950) betreffen waarschijnlijk een ponzi scheme, waarbij zogenaamd rendement van beleggers wordt betaald uit de inleg van nieuwe deelnemers. In augustus bekende hij schuld, waarna hij in november werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van 10 jaar. Daarmee werd hij in Nieuw-Zeeland recordhouder voor de grootste beleggingsfraude van dit type.

Met gegarandeerde en fraaie rendementen – tot soms wel 40% per jaar – wierven RAM en diverse partnerbedrijven beleggers. Die ontvingen steeds keurig op tijd hun dividend en Ross stond dan ook bekend als een betrouwbare fondsbeheerder. Eind 2012 begonnen deelnemende beleggers evenwel te klagen; de anders zo regelmatige betalingen begonnen te haperen. Daarop werden – op grond van de Financial Advisers Act – de tegoeden van RAM bevroren door de Financial Markets Authority (FMA), die een inval deed in de kantoren en John Fisk (PwC) als bewindvoerder aanstelde.

Die bewindvoerder stelde al vrij snel vast dat er slechts zo’n 10 miljoen NZ dollar daadwerkelijk was geïnvesteerd; nog geen 2% van de meer dan 400 miljoen dollar die RAM opgaf in verslaglegging aan haar deelnemers. Op de overzichten van de ruim 900 beleggers stonden met name beleggingen, via een handelaar genaamd Bevis Marks, die fictief waren.
Sinds het jaar 2000 zou RAM ruim 300 miljoen dollar binnen hebben gehengeld, waarvan 10% als management fee werd opgestreken. Sinds 2007 zou het tekort aan nieuw geld – de levensader van elk ponzi scheme – zijn opgelopen tot 60 miljoen dollar.

Tegen Ross werden door de rechtbank in Wellington vier aanklachten wegens valsheid in geschrifte en één aanklacht wegens fraude ingesteld. Veel slachtoffers vonden de 10 jaar cel die hij kreeg veel te licht voor zijn vergrijpen. Het is (veel) minder dan straffen voor vergelijkbare zaken in andere delen van de wereld, maar het is wel de langste straf voor een bestuurder van een investeringsbedrijf en voor het Serous Fraud Office. Voordat hij voor vervroegde vrijlating in aanmerking komt, moet hij zo’n 6 jaar zitten.

bron: Ponzitracker (Jordan D. Maglich), National Business Review, Dominion Post (Jason Krupp)