Verdaas, Co

foto van Co Verdaas

Co Verdaas

Verdaas kreeg in het kabinet Rutte II begin november 2012 de post van staatsecretaris van Landbouw. Na een maand plus één dag stond hij al weer buiten op het Binnenhof in verband met een  affaire in de afgelopen jaren, waarin hij gedeputeerde was in de provincie Gelderland. Medio december werd hij opgevolgd door partijgenoot Sharon Dijksma.

Verdaas (1968) werd als gedeputeerde volgens de Provinciewet geacht in de provincie te wonen waar hij bestuurder was, maar bleef feitelijk bij zijn vriendin in Zwolle wonen. Wel was hij voor 1% mede-eigenaar van een huis in Nijmegen dat hij samen met de drummer van hun band kocht. Hij liet zich niet ‘bij uitzondering’ maar zeer regelmatig naar z’n werk en weer naar Zwolle brengen met de dienstauto.

Met name SP-statenlid Toine van Bergen en later ook PVV-fractievoorzitter Marjolein Faber kregen lucht van deze non-compliance. De laatste pluisde de rittenadministratie na en telde 382 ritten van Zwolle naar Nijmegen en 352 maal in omgekeerde richting. Geschatte kosten zo’n 30.000 euro. Ook voor andere gedeputeerden beschouwde de belastingdienst dit als verkapt inkomen en sloeg de bestuurders aan. De provincie compenseerde hen hiervoor; kosten zo’n 110.000 euro.

De woordvoerder van de voormalig staatssecretaris liet weten dat “gedeputeerde Verdaas zijn woning in Zwolle om privé redenen had aangehouden. Een discussie over percentages met betrekking tot de eigendom van woningen werd door collega-gedeputeerden niet ter zake doende geacht. Daarmee wordt te ver getreden in iemands privé domein.”
Voormalig algemeen directeur van de provincie Hans Brouwer steunde Verdaas zondermeer. “Het zou moeten gaan over de grote verdiensten van Verdaas…, en niet over zijn declaraties en reiskosten. …  Dit zijn schandalige aanvallen van incapabele provinciale politici op een bewindspersoon.”

Van Bergen en Faber laten het er niet bij zitten. Gedoe of niet, Faber draait het graag om: “als een uitkeringsgerechtigde stiekem twee adressen blijkt te hebben, wordt die door de overheid opgejaagd en uitgekleed. Ik vind dat we een staatssecretaris van de PvdA langs dezelfde meetlat moeten leggen.”

Met het bedrag waarvoor Verdaas rommelde komt hij eigenlijk niet in aanmerking voor deze website, maar door de knulligheid en het zich boven de wet verheven wanen, gun ik hem graag een plekje tussen de grote(re) graaiers. Verdaas beschouwde zichzelf niet als zodanig, maar gaf toe dat hij onhandig was geweest.
Hij stuurde tekst en uitleg rond die niet in één of enkele tweets paste; vandaar dat het een mailtje werd dat de geadresseerden aan iedereen door mochten sturen. Hier volgt een deel van zijn tekst:

“…  of de regel dat een wethouder in gemeente / gedeputeerde in de provincie moet wonen nog van deze tijd is nu wethouders/gedeputeerden van buiten kunnen komen en het erg ver gaat om huis-en-haard definitief te moeten verlaten voor een onzekere baan die ieder moment kan eindigen. Maar goed, zo lang dat nog in de wet staat, heb je nu eenmaal met die regels te maken. Ik hield mijn woning in Zwolle daarom aan en had daarnaast een kamer in Nijmegen, waar ik ook ingeschreven stond en ook regelmatig verbleef. Maar ik was ook zeer regelmatig in Zwolle. Daar maakte ik ook nooit een geheim van. Of ik hiermee de geest van de wet volgde is wellicht discutabel, maar politiek is hier eerder door de Gelderse Staten geen negatief oordeel aan verbonden.

De fout is dus dat ik ‘Nijmegen-Arnhem’ liet invullen en daar mijn handtekening onder zette, terwijl ik die rit feitelijk niet maakte (want ik reed Zwolle-Arnhem). Had ik op de declaraties Zwolle-Arnhem ingevuld, met een regel er bij dat ik niet meer kilometers vergoed wilde hebben dan Arnhem – Nijmegen en dus daarom minder kilometers opvoerde, dan was dat probleem er niet geweest. In het frame van de media en tegenstanders wordt deze foutieve declaratie uitgelegd als het ‘verdoezelen’ van het feit dat ik in Zwolle verbleef in plaats van in Nijmegen. Dat was oprecht niet mijn intentie, ik wilde simpelweg niet meer kilometers declareren door mijn keuze om ook in Zwolle te slapen.

Om schoon schip te maken, heb ik besloten alle woon-werk-declaraties Nijmegen-Arnhem terug te betalen. Ook de ritten die wel echt naar Nijmegen waren. Want het is ondoenlijk om dat voor al die jaren van dag tot dag uit te zitten vogelen. Dat totaalbedrag, dat in het echt dus lager is, ligt ergens tussen de 800 en 900 euro. Het gaat dus niet om graaien, maar om onzorgvuldig of onhandig omgaan met declaraties, maar wel met de intentie het goede te doen.

Wat verder niet ter zake doet, maar waaruit wel blijkt dat beeld van ‘graaier’ onrecht is, is dat ik regelmatig inkomsten van gastlezingen of commissievoorzitterschappen direct in de provinciekas liet storten, ook als dat volgens de regels niet per se hoefde. Dat gaat om duizenden euro’s. Als je wilt graaien, dan maak je volgens mij andere keuzes …

Ik maakte een fout en betaal daarvoor een hoge prijs. De beeldvorming die daar nu overheen komt, doet zeer. Ik snap natuurlijk wel hoe zo’n mediaframe werkt. Het is voor de media blijkbaar moeilijk om uit te leggen dat iemand verkeerd declareerde, maar er zelf niet beter van werd. Dat past niet in het frame van ‘graaien’ en ‘zelfverrijking’.

John-Boy & The Waltons

John-Boy & The Waltons

Verdaas is gepromoveerd planoloog en werkte in Zwolle als ambtenaar en medewerker van een woningcorporatie. Hij runde een eigen adviesbureau tot hij in 2003 kamerlid werd. In 2006 kwam hij niet terug in de kamer. Een half jaar later werd hij gedeputeerde in de provincie Gelderland.
Hij was ‘de meest rockende staatssecretaris die er is’, aldus de NOS. Hij is zanger en gitarist in de rock-‘n-rollband John-Boy & The Waltons: misschien was The Daltons toepasselijker geweest.

bron: Volkskarnt (Merijn Rengers, John Schoorl), Elsevier, NOS, RTL Nieuws


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *