Pieter Bogaardt bij kunstwerk Damien Hirst
Pieter Bogaardt

Nog niet zo lang geleden kwam Pieter Bogaardt (1948), ooit rijk geworden in de regio Den Haag als projectontwikkelaar met de in 1994 ter ziele gegane Juno Groep, weer in het nieuws. Ja, in 2010, toen hij Damien Hirst naar zijn woonplaats Monaco haalde voor een expositie in het Oceanografisch Museum, maar in april 2012 meer in het Haagse, toen bleek dat twee bestuurders in de jaren 2008 en 2009 750.000 euro hadden verduisterd bij de Stichting Golfbaan Ockenburgh; André van der Plas (1962) en inderdaad, Pieter Bogaardt.

Dat hij, als miljonair – nummer 288 in de Quote 500 van 2002 met 60 miljoen euro – te Monaco, in het bestuur zat van de Stichting tot aanleg, beheer en exploitatie van de Golfbaan Ockenburgh, lijkt op het eerste gezicht wat vreemd, maar is dat toch minder. Wel dat hij als multi-miljonair betrokken zou zijn bij het verduisteren van een paar ton.

Na zich begin jaren ’90 vertild te hebben aan een paar grote projecten in het Haagse Beatrix-kwartier, zette de teloorgang van de Juno Groep langzaam maar zeker in. Eén van de laatste projecten, voordat het faillissement in 1994 werd uitgesproken, betrof de ontwikkeling door één van de Juno-bedrijven van een golfbaan op het terrein van camping Ockenburgh. Bogaardt was als voorzitter van de stichting Openbaar Golf betrokken bij het project . Hij had voor dat plan destijds de steun gekregen van oud-wethouder N. Dijkhuizen. Diezelfde Dijkhuizen werd adviseur van Vijvergroep Development, een bedrijf van Boogaardt.

Het Algemeen Dagblad schrijft in juni 1994:

Eén van de vele door de omstreden projectontwikkelaar Pieter Bogaardt benadeelde bouwondernemers kreeg vorige maand een korzelig briefje. De zoon van de voormalige burgemeester van Rijswijk vroeg waarom de bouwondernemer bij de opening van het hoofdkantoor van de Staatsloterij in Den Haag zo ‘ingetogen vijandig’ naar Boogaardt had gekeken. Het brein achter het failliete vastgoedimperium Juno had een voorstel: tijdens een ‘middagetentje’ moest deze plooi maar eens worden gladgestreken.

De aannemer is nog altijd onder de indruk van deze brutaliteit van Bogaardt . “Kijk, als hij 3,5 miljoen gulden naar mij overmaakt, dan kunnen we weer praten. Zo veel is hij mij verschuldigd. Maar zolang als dat niet gebeurt, blijf ik ingetogen vijandig naar hem kijken.” De bouwondernemer noemt Bogaardt ‘zo slecht als gerookt spek’. Maar hij moet toegeven dat de burgemeesterszoon een neus heeft voor goede projecten en in de jaren voor het Juno-debâcle correct zaken heeft gedaan.

De aannemer is één van de velen die het schip zijn ingegaan door zaken te doen met een van de vele vennootschappen in het Juno-imperium. Bedrijven als Hillen & Roosem , Bouwmaatschappij Gouda , Van der Heijden en Ballast Nedam hebben allemaal hun bekomst van de handelwijze van Bogaardt. Telkens werden ‘bouwteams’ gevormd, waarin zowel de aannemer als projectontwikkelaar Juno/Bogaardt financieel deelnam. En steevast raakte de Juno-bv in financiële moeilijkheden, waarna de aannemer werd verzocht bij te springen .
“Eén keer was een project langs de rijksweg in Delft rond. Boogaardt zei: ‘Zet je bouwkeet maar vast neer, dan vieren we daar eerst even een feest in’. Nou, het hele feest is nooit doorgegaan”, zegt de aannemer, die anoniem wenst te blijven .

Bogaardt ligt onder vuur nu de curatoren in het faillissement van zijn Juno-imperium hem en twee van zijn ondergeschikten ervan verdenken miljoenen guldens te hebben laten verdwijnen. Waar het geld is, is niet bekend, maar volgens de curatoren zijn de miljoenen niet in de boedel terug te vinden. De belastingdienst heeft 22 miljoen gulden tegoed, Juno staat bij banken en aannemers voor tientallen miljoenen guldens in het krijt. De belasting-ontvanger heeft waarschijnlijk ook strafrechtelijk een appeltje met Bogaardt te schillen: hij wordt ervan verdacht te hebben gefraudeerd met aangiften voor de omzetbelasting.

Tientallen (Juno) vennootschappen laten een spoor van onbetaalde rekeningen achter bij grote schuldeisers, zoals de belastingdienst, de Friesch Groningsche Hypotheekbank en ABN Amro (6 miljoen). Maar ook kleine crediteuren, zoals het Residentie-Orkest, Rentokil, architecten en uitzendbureaus, kunnen hun vorderingen als oninbaar afschrijven. En bij de creditcardfirma Diners Club staat nog 23.398,34 gulden open .

Desondanks staat de gemeente Den Haag op het punt opnieuw in zee te gaan met Bogaardt, die als voorzitter van de stichting Openbaar Golf ijvert voor de aanleg van een golfbaan op de camping Ockenburgh .

En zo zijn we 18 jaar later weer terug op Ockenburgh, waar de bestuursleden Bogaardt, Cordesius (1952) en Van der Plas in april 2012 hun functie neerleggen en de nieuwe voorzitter aangifte doet tegen de voormalige penningmeester en voorzitter. In reacties van lezers op een artikel dienaangaande van Omroep West lezen we onder andere:

“Het blijft vreemd dat de namen van de verantwoordelijke bestuursleden niet genoemd worden. Voorzitter Pieter Bogaard (QUOTE 500), Marinus Cordesius en de Penningmeester Andre van der P.oftewel de Dief. Allemaal vriendjes van elkaar en veel snoepreizen naar Monaco en dure etentjes en logies in Des Indes op kosten van de Stichting. Allemaal fraudeurs! ….”

In de tekst uit het Algemeen Dagblad hierboven wordt Bogaardt aangeduid als ‘burgemeesterszoon’. Die burgemeester en zijn vader was Archibald Theodoor Bogaardt (1908 – 1983), de ‘bouwburgemeester’ van Rijswijk van 1952 tot en met 1973. Hij kocht veel grond aan om grote buur Den Haag vóór te zijn en realiseerde in zijn ambtsperiode 15.000 woningen en verder diverse scholen, sportcomplexen, bejaardenhuizen, kantoren, parken en verbindingswegen. In 1963 werd één van de eerste overdekte winkelcentra in Nederland geopend: In de Bogaard (gebouwd door Zwolsman, dat dan weer wel).

Bogaardt kwam als kind al vaak in Monaco en koos daar in 1977 domicilie met zijn vrouw Michelle Boost, die stamt uit een bierfamilie die cashte bij de verkoop van het bedrijf aan InBev. Zij beheerde grotendeels de aandelen van de 2 houdstermaatschappijen boven de groep van bedrijven die Juno vormden. Zo bezat zij 100% van de aandelen in Allerton Investments N.V. en 40% van de aandelen in Notrella Investments N.V., beide gevestigd op de Nederlandse Antillen. Na de ondergang van het Juno-imperium wilde Bogaardt waarschijnlijk liever niet verdwijnen in een betonnen pijler van een volgend bouwproject en verlegde hij zijn activiteiten naar andere Europese landen, waaronder Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.

In Frankrijk schijnt hij eigenaar en directeur te zijn van het vastgoedbedrijf Groupe Olympe. Eén van de weinige moderne bedrijven zonder website. Zijn bedrijf in Londen, Olympe Investments of Olympe Capital heeft dat sinds 2007 wel. Het bedrijf is gevestigd in de dure wijk Mayfair, in Suite 12 op 55 Park Lane; samen met tientallen andere bedrijven.

De vestiging aan de Haagse Denneweg is uitgeschreven bij de Kamer van Koophandel, evenals de Stichting Shares Renswoude II te Amsterdam. Deze stichting hield ongetwijfeld verband met de aankoop van het Europese hoofdkantoor van AS Watson in Renswoude in 2006 samen met Lexington Corporate Properties Trust. Dit pand is tot 2019 verhuurd aan AS Watson. In de buurt van waar de stichting geregistreerd stond, is wel LXP Olympe Properties B.V. gevestigd op het adres van het bekende Trust International Management (TIM), dat vanaf april dit jaar bestuurder is.

Inmiddels woont Pieter Bogaardt al 35 jaar in Monaco, waar zijn (zichtbare) activiteiten veeleer het beeld geven van een kunstminnende weldoener die zich belangeloos inzet voor de maatschappij en de meest kwetsbare kinderen op de wereld.

Pieter Bogaardt met Caroline van Monaco
La Princesse de Hanovre a pris part jeudi à un déjeuner de collecte de fonds à l’Hôtel Radisson Blu de Bruxelles. Organisé par Pieter Bogaardt, président du groupe Olympe et administrateur de l’AMADE Mondiale (bron www.monaco.mc)

Zo is hij bestuurslid van de Association Mondiale des Amis De l’Enfance (AMADE), in 1963 opgericht door prinses Grace van Monaco en sinds 1993 onder leiding van haar dochter Caroline Grimaldi (1957), erfprinses van Monaco en prinses van Hannover. De organisatie telt 12 lokale organisaties in Europa, Azië, Zuid-Amerika en Afrika en zet zich in voor de opvang en gezondheid van en onderwijs aan kinderen in derdewereldlanden, met programma’s in onder andere Burundi, de Filippijnen, Laos en Niger.

In januari 2011 organiseerde Bogaardt een ontbijt voor hooggeplaatste gasten – waaronder prinses Esmeralda en wielerlegende baron Eddy Merckx – om fondsen te werven voor de opvang van wezen in Burundi.

In december 2011 was Amsterdam aan de beurt. Daar werd 42.000 euro gedoneerd door de gasten, waaronder de directeur van het Rijksmuseum Wim Pijbes en 3-voudig winnaar van de Gouden Bal, Marco van Basten.

Pieter Bogaardt is lid van de Monaco Ambassadors Club (MAC), opgericht in 1973, eveneens door prinses Grace. Een sociale club die voor iedere inwoner van Monaco (dus niet alleen Monegasken) toegankelijk is, die zich als ‘ambassadeur’ wil inzetten en 1.000 euro per jaar voor het lidmaatschap kan missen. Bogaardt was er in 2010 vice-president.

Pieter Bogaardt
Pieter Bogaardt (m.) bij de Monaco Ambassadors Club, voorjaar 2011
Bogaardt en Hirst
Bogaardt en Hirst

En hij is uiteraard verbonden aan het Oceanografisch Museum, waar Damien Hirst exposeerde ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van het museum in de zomer van 2010, dankzij de inzet van Bogaardt. Kort na diens aantreden als nieuwe directeur dineerden Robert Calagno en zijn ega met de Bogaardt-jes. Prins Albert had Calagno de opdracht meegegeven om het museum nieuw leven in te blazen en nu kon hij wel wat ideeën gebruiken voor het aanstaande jubileum. En voor hij het wist, was hij min of meer verantwoordelijk voor de tentoonstelling bij het eeuwfeest. Zijn idee om Damien Hirst naar Monaco te halen was een gouden vondst. Niet alleen overtroffen de bezoekersaantallen de verwachtingen, ook de pers was er lovend over. Niet alleen over de tentoonstelling van de controversiële kunstenaar, maar ook over de man die wonderen kon verrichten door hem naar Monaco te halen.

Pieter Bogaardt Oceanografisch Museum
Pieter Bogaardt, voorzitter Stichting Vrienden van het Oceanografisch Museum Monaco

En nu is Pieter Bogaardt ook nog president van de Stichting Vrienden van het Museum, l’Association des Amis du Musée océanographique de Monaco of kortweg AAMOM, die naar aanleiding van het eeuwfeest in het leven is geroepen. Niet een club waar een strenge screening van nevenactiviteiten en staat van dienst te verwachten is. Hopelijk houdt de Monegaskische ‘trésorier’, Mme Vanessa Tubino, Pieter en zijn portefeuille scherp in de gaten …

Want na in 2011 nog goed te zijn geweest voor plek 375 in de Quote 500 met een geschat vermogen van 75 miljoen euro, geeft het tijdschrift een jaar later toe, dat dit te hoog was ingeschat. Pieter Bogaardt staat niet meer in de Quote 500.

bron: Algemeen Dagblad, Wikipedia, PropertyNL, Rivieratimes, Golf Weekly, Rechtspraak, NOS, Omroep West, MAC, AMADE, Volkskrant, Fore Magazine, KvK

Deel via:

:: advertentie ::


Reacties

Bogaardt, Pieter — 7 reacties

  1. Schuldeisers van Pieter Bogaardt meldt u a.u.b.
    De handen moeten worden ineen geslagen om deze man
    een gevoelige les te leren en op zijn plaats te zetten.
    Bogaardt wil in ieder doen geloven dat hij in Monaco woont.
    Niets is minder waar. Bogaardt woont … in Rotterdam.

  2. Pieter Bogaardt (1948) Monaco;

    van burgemeesterszoon en projectontwikkelaar tot charlatan.

    In de AD column van “Wieg tot graf” , gepubliceerd op 22 januari 2018, is het levensverhaal van de op
    94 jarige leeftijd overleden Mw. Wally Bogaardt-Dito opgetekend. Daarin ook wel “De Grande Dame
    van Rijswijk” genoemd, de overleden echtgenote van wijlen oud burgemeester van Rijswijk (Z-H)

    dhr. Archibald T. Bogaardt.

    In dit artikel werd ten onrechte de illusie gewekt dat Mw. Wally Bogaardt-Dito na haar crematie
    bijgezet zou zijn in het familiegraf op begraafplaats Ekelenburg te Rijswijk (Z-H) , waar haar echtgenoot
    en zoon, welke ten gevolgen van zelfdoding om het leven kwam, ook rusten.

    Niets is echter minder waar, deze “Grande Dame van Rijswijk” wacht namelijk nog steeds op haar
    laatste rustplaats in het familiegraf. Daar waar haar echtgenoot zich jarenlang inzette voor de
    Rijswijkse gemeenschap en zijn bewoners, waar deze hem nu nog dankbaar voor zijn, blijkt haar nog
    enige zoon Dhr. Pieter Bogaardt zich sedert jaren bezig te houden met geheel andere interesses en
    bronnen van inkomsten, die het daglicht ogenschijnlijk maar moeilijk lijken te kunnen verdragen.

    Wie het doopceel van deze man licht komt er al snel achter dat alle roem en rijkdom welke hij in de
    afgelopen jaren heeft weten te vergaren, veelal over de rug van anderen heeft plaatsgevonden.
    Daarbij vele personen en bedrijven ernstig gedupeerd achterlatend. Met het overlijden van zijn
    moeder “De Grande dame van Rijswijk” kan zelfs de tekst dat “hij over lijken gaat” aan deze lange lijst
    van misstanden worden toegevoegd.

    Nadat dhr. Pieter Bogaardt alles in het werk heeft gesteld om zijn moeder vanuit Monaco (waar zij
    woonachtig was en hij nog steeds woonachtig is) naar Nederland over te brengen voor de crematie en
    de bijzetting in het familiegraf. Staat de asbus van deze Grande dame tot op dit moment, in verzekerde
    bewaring, doelloos in een opbergkast te wachten totdat de kosten welke betrekking hebben op haar
    uitvaart uiteindelijk zullen worden voldaan.

    De in Monaco woonachtige zoon, die tijdens de uitvaartdienst vrijuit te kennen gaf dat zijn moeder de
    belangrijkste vrouw in zijn leven is geweest, lijkt deze daags na de uitvaart in zijn jacht naar rijkdom en
    publiciteit volledig te zijn vergeten. Ondanks herhaaldelijke pogingen van de begraafplaats,
    uitvaartonderneming, kerk en gemeentelijke instanties om in contact met hem te komen, blijft dhr.
    Pieter Bogaardt verhuld in een stilzwijgen. Waardoor momenteel ernstig de indruk wordt gewekt dat
    hij zijn snode praktijken zélfs doorvoert over de rug van zijn beiden ouders. Wiens namen door deze
    praktijken behoorlijk door het slijk worden gehaald.

    Immers zal, bij het uitblijven van een reactie van dhr. Pieter Bogaardt, binnen enkele weken vanaf
    dagtekening een plaquette op het familiegraf worden geplaatst waarin duidelijk verzocht wordt aan
    de nabestaanden om zich te melden voor nog openstaande facturen. Een blamage waarvoor een ieder
    zich zou willen behoeden, maar die hem ogenschijnlijk koud laat.

    In zijn jacht naar het vergaren van nog meer kapitaal, of wellicht het behouden hiervan, lijkt hij totaal
    voorbij te zijn gaan aan de verplichtingen die hij is aangegaan jegens de uitvaart van zijn moeder. Wat
    tot gevolg heeft dat de bijzetting in het familiegraf nog wel even op zich zal laten wachten, of wellicht
    nooit meer zal gaan plaatsvinden.

    Zélfs na een persoonlijk gesprek, wat enkele maanden terug voor hem onverwacht heeft plaats
    gevonden op het moment dat Pieter Bogaardt zich met zijn privé Chauffeur zich melde bij het hek van
    begraafplaats Eikelenburg, om daar de uitvaart van de zus van zijn moeder bij te wonen. Is hij ondanks
    gedane beloftes, welke op dat moment schriftelijk en doormiddel van video registratie zijn vastgelegd,
    tot op heden nog niet overgegaan tot het betalen van de openstaande kosten welke betrekking hebben
    op de uitvaart van zijn moeder en alles wat hiermede verband houdt.

    Gememoreerd werd in het bewuste AD artikel ook aan de “zwem momentjes” in Monaco, die Wally
    Bogaardt-Dito met schilder Karel Appel bijna dagelijks ondernam. Deze beroemde schilder en
    beeldhouwer ,die tot de expressionisten uit de tweede helft van de twintigste eeuw kan worden
    gerekend en door brak met zijn lidmaatschap van de Cobra groep. heeft waarschijnlijk nooit kunnen
    vermoeden dat deze charmante dame, een zoon heeft die zich kan vereenzelvigen met de
    eigenschappen van een Cobra, weliswaar het reptiel, die bekend staat om het injecteren van
    Neurotoxinen wat de zenuwen aantast. Dat lijkt namelijk ook de tactiek te zijn van hem, mensen zo
    murw maken zodat zij uiteindelijk alle besef van tijd kwijt zijn en zodoende alle claims laten rusten.
    Gelukkig bestaat er tegenwoordig een “tegengif” ook wel “Social Media” genoemd en waar vele
    benadeelde personen en bedrijven komende vanuit de omgeving van Pieter Bogaardt graag gebruik
    van schijnen te willen maken.

    Zo wordt het draagvlak van “Social Media” waardoor zijn moeder ook de titel “Grande Dame van
    Rijswijk” heeft weten te verkrijgen anders belicht. Deze titel blijkt door toedoen van haar zoon Pieter
    Bogaardt dan ook niets meer te zijn dan een fictieve titel waar een wel heel dun laagje goud legaat
    overheen ligt, dat momenteel aan ernstige slijtage onderhavig blijkt te zijn.

    Wellicht is dat de rode draad door de naam Bogaardt, want het eens zo majestueuze Winkelcentrum
    dat vernoemd is naar deze oud Burgemeester verliest de laatste jaren langzaam aan ook zijn glans.

    Het enige verschil is dat velen zich wel bekommeren om deze teloorgang van het winkelcentrum,
    waardoor in samenwerking met de Gemeente Rijswijk (Z-H) men alles aanpakt om het opnieuw glans
    te geven. Dit terwijl de asbus van wijlen Mw. Bogaardt-Dito, echtgenote van de grondlegger van het
    winkelcentrum “In de Boogaard” in een hoekje van de opbergkast staat te verstoffen omdat zoonlief
    zijn oplichterspraktijken zélfs over de rug van zijn ouders gestand durft te houden.

    Het lijkt er dan ook sterk op dat in de kringen waar dhr. Pieter Bogaardt zich bevind, men zich meer
    kan vereenzelvigen met de tekst; “dat men tot stof zal wederkeren”.

    Voordat het echter zover is zal de reputatie van dhr. Pieter Bogaardt, met betrekking tot zijn
    handelingen omtrent de uitvaart van zijn moeder, eerst nog wat spreekwoordelijke stof doen gaan
    opwaaien.

    Rijswijk, 20 juli 2018

    Als bijlagen worden bijgevoegd:

    fotomateriaal uitvaart, fotomateriaal asbus, artikel AD, beeldmateriaal en geluidsmateriaal komende vanuit het persoonlijk
    gesprek m.b.t. niet nakomen afspraken, kopie ondertekende afspraken, kopie advertenties,

    Te informeren bronnen:

    – Google

    – Corriere Della Sera

    – le petit journal Monaco

    – Monaco Net

    – Portail Officiel du Gouvernement Principier-Monaco

    – The Riviera Times (EN)

    – AD/NRC/TELEGRAAF

    – Monagaskische trésorier Mme Vanessa Tubino

  3. De laatste reactie hierover stamt uit 31 mei 2017, nu bijna een jaar na dato, mei 2018, is betalen nog steeds iets wat dhr. Pieter Bogaardt niet graag doet. Zo is zelfs de asbus van wijlen zijn moeder, mw. Bogaardt-Dito (zij is in december 2017 in Rijswijk (ZH) gecremeerd) in beslag genomen omdat er torenhoge rekeningen zijn welke verband houden met de uitvaart van zijn moeder en tot op heden nooit zijn betaald.

    In het AD verscheen na haar overlijden een artikel over de Grande Dame van Rijswijk, waarin haar levenswerk werd beschreven. Dit artikel sloot af met de geruststellende gedachte dat deze dame haar laatste rustplaats heeft weten te vinden in het graf bij haar man (oud burgemeester Archibald Boogaardt) en haar “plotseling” overleden zoon.

    Niets is echter minder waar… de asbus van deze dame staat onder een dikke laag stof op een plank omdat haar zoon de kosten van de uitvaart
    tot op heden nog niet heeft betaald… Ja dhr. Pieter Bogaardt blijkt zelfs over lijken te gaan als het op betalen aankomt…

    De lange rij gedupeerden lijkt alsmaar aan te groeien… nu is dus zelfs wijlen zijn moeder mw. Bogaardt – Dito ten prooi gevallen aan de “praktijken” van haar eigen zoon waardoor zij niet de rust kan vinden in het graf bij haar echtgenoot en zoon, daar waar ze altijd aangaf mee herenigd te willen worden.

    Hopelijk ziet dhr. Pieter Bogaardt in dat daarmee elke norm van fatsoen is overschreden. Normen en waarden zijn hem blijkbaar geheel onbekend.

  4. Verbazing?
    Via wel ingelichte bronnen vernomen dat Amade Nederland wel 9 maanden wacht met betalen aan Musea (oa. Mauritshuis) waar de jaarlijkse benefiet gehouden is, na aandringen wordt gevraagd of er een betalingsregeling kan worden besproken. Dus .. daar is de kas leeg. Het is maar dat u weet wat er met het geld aan die arme kindjes gebeurd is. Wie licht die oplichtersboel eens door?

  5. meneer Bogaardt betaalt zijn rekeningen niet/nooit.
    zijn er nog meer schuldeisers?
    spekt ie nu zijn kas door zijn vriendin penningmeester te maken bij Amade Gala 7 nov. dan is er nog hoop op betaling.
    http://www.amade-nederland.com

  6. Graag zou ik in contact komen met een of meer schuldeisers van de hier genoemde Andre van der Plas. In sommige gevallen was hij mede directeur van een of meer van de BV’s ook.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.