Bogaardt, Pieter

Pieter Bogaardt bij kunstwerk Damien Hirst

Pieter Bogaardt

Nog niet zo lang geleden kwam Pieter Bogaardt (1948), ooit rijk geworden in de regio Den Haag als projectontwikkelaar met de in 1994 ter ziele gegane Juno Groep, weer in het nieuws. Ja, in 2010, toen hij Damien Hirst naar zijn woonplaats Monaco haalde voor een expositie in het Oceanografisch Museum, maar in april 2012 meer in het Haagse, toen bleek dat twee bestuurders in de jaren 2008 en 2009 750.000 euro hadden verduisterd bij de Stichting Golfbaan Ockenburgh; André van der Plas (1962) en inderdaad, Pieter Bogaardt.

Dat hij, als miljonair – nummer 288 in de Quote 500 van 2002 met 60 miljoen euro – te Monaco, in het bestuur zat van de Stichting tot aanleg, beheer en exploitatie van de Golfbaan Ockenburgh, lijkt op het eerste gezicht wat vreemd, maar is dat toch minder. Wel dat hij als multi-miljonair betrokken zou zijn bij het verduisteren van een paar ton.

Na zich begin jaren ’90 vertild te hebben aan een paar grote projecten in het Haagse Beatrix-kwartier, zette de teloorgang van de Juno Groep langzaam maar zeker in. Eén van de laatste projecten, voordat het faillissement in 1994 werd uitgesproken, betrof de ontwikkeling door één van de Juno-bedrijven van een golfbaan op het terrein van camping Ockenburgh. Bogaardt was als voorzitter van de stichting Openbaar Golf betrokken bij het project . Hij had voor dat plan destijds de steun gekregen van oud-wethouder N. Dijkhuizen. Diezelfde Dijkhuizen werd adviseur van Vijvergroep Development, een bedrijf van Boogaardt.

Het Algemeen Dagblad schrijft in juni 1994:

Eén van de vele door de omstreden projectontwikkelaar Pieter Bogaardt benadeelde bouwondernemers kreeg vorige maand een korzelig briefje. De zoon van de voormalige burgemeester van Rijswijk vroeg waarom de bouwondernemer bij de opening van het hoofdkantoor van de Staatsloterij in Den Haag zo ‘ingetogen vijandig’ naar Boogaardt had gekeken. Het brein achter het failliete vastgoedimperium Juno had een voorstel: tijdens een ‘middagetentje’ moest deze plooi maar eens worden gladgestreken.

De aannemer is nog altijd onder de indruk van deze brutaliteit van Bogaardt . “Kijk, als hij 3,5 miljoen gulden naar mij overmaakt, dan kunnen we weer praten. Zo veel is hij mij verschuldigd. Maar zolang als dat niet gebeurt, blijf ik ingetogen vijandig naar hem kijken.” De bouwondernemer noemt Bogaardt ‘zo slecht als gerookt spek’. Maar hij moet toegeven dat de burgemeesterszoon een neus heeft voor goede projecten en in de jaren voor het Juno-debâcle correct zaken heeft gedaan.

De aannemer is één van de velen die het schip zijn ingegaan door zaken te doen met een van de vele vennootschappen in het Juno-imperium. Bedrijven als Hillen & Roosem , Bouwmaatschappij Gouda , Van der Heijden en Ballast Nedam hebben allemaal hun bekomst van de handelwijze van Bogaardt. Telkens werden ‘bouwteams’ gevormd, waarin zowel de aannemer als projectontwikkelaar Juno/Bogaardt financieel deelnam. En steevast raakte de Juno-bv in financiële moeilijkheden, waarna de aannemer werd verzocht bij te springen .
“Eén keer was een project langs de rijksweg in Delft rond. Boogaardt zei: ‘Zet je bouwkeet maar vast neer, dan vieren we daar eerst even een feest in’. Nou, het hele feest is nooit doorgegaan”, zegt de aannemer, die anoniem wenst te blijven .

Bogaardt ligt onder vuur nu de curatoren in het faillissement van zijn Juno-imperium hem en twee van zijn ondergeschikten ervan verdenken miljoenen guldens te hebben laten verdwijnen. Waar het geld is, is niet bekend, maar volgens de curatoren zijn de miljoenen niet in de boedel terug te vinden. De belastingdienst heeft 22 miljoen gulden tegoed, Juno staat bij banken en aannemers voor tientallen miljoenen guldens in het krijt. De belasting-ontvanger heeft waarschijnlijk ook strafrechtelijk een appeltje met Bogaardt te schillen: hij wordt ervan verdacht te hebben gefraudeerd met aangiften voor de omzetbelasting.

Tientallen (Juno) vennootschappen laten een spoor van onbetaalde rekeningen achter bij grote schuldeisers, zoals de belastingdienst, de Friesch Groningsche Hypotheekbank en ABN Amro (6 miljoen). Maar ook kleine crediteuren, zoals het Residentie-Orkest, Rentokil, architecten en uitzendbureaus, kunnen hun vorderingen als oninbaar afschrijven. En bij de creditcardfirma Diners Club staat nog 23.398,34 gulden open .

Desondanks staat de gemeente Den Haag op het punt opnieuw in zee te gaan met Bogaardt, die als voorzitter van de stichting Openbaar Golf ijvert voor de aanleg van een golfbaan op de camping Ockenburgh .

En zo zijn we 18 jaar later weer terug op Ockenburgh, waar de bestuursleden Bogaardt, Cordesius (1952) en Van der Plas in april 2012 hun functie neerleggen en de nieuwe voorzitter aangifte doet tegen de voormalige penningmeester en voorzitter. In reacties van lezers op een artikel dienaangaande van Omroep West lezen we onder andere:

“Het blijft vreemd dat de namen van de verantwoordelijke bestuursleden niet genoemd worden. Voorzitter Pieter Bogaard (QUOTE 500), Marinus Cordesius en de Penningmeester Andre van der P.oftewel de Dief. Allemaal vriendjes van elkaar en veel snoepreizen naar Monaco en dure etentjes en logies in Des Indes op kosten van de Stichting. Allemaal fraudeurs! ….”

In de tekst uit het Algemeen Dagblad hierboven wordt Bogaardt aangeduid als ‘burgemeesterszoon’. Die burgemeester en zijn vader was Archibald Theodoor Bogaardt (1908 – 1983), de ‘bouwburgemeester’ van Rijswijk van 1952 tot en met 1973. Hij kocht veel grond aan om grote buur Den Haag vóór te zijn en realiseerde in zijn ambtsperiode 15.000 woningen en verder diverse scholen, sportcomplexen, bejaardenhuizen, kantoren, parken en verbindingswegen. In 1963 werd één van de eerste overdekte winkelcentra in Nederland geopend: In de Bogaard (gebouwd door Zwolsman, dat dan weer wel).

Bogaardt kwam als kind al vaak in Monaco en koos daar in 1977 domicilie met zijn vrouw Michelle Boost, die stamt uit een bierfamilie die cashte bij de verkoop van het bedrijf aan InBev. Zij beheerde grotendeels de aandelen van de 2 houdstermaatschappijen boven de groep van bedrijven die Juno vormden. Zo bezat zij 100% van de aandelen in Allerton Investments N.V. en 40% van de aandelen in Notrella Investments N.V., beide gevestigd op de Nederlandse Antillen. Na de ondergang van het Juno-imperium wilde Bogaardt waarschijnlijk liever niet verdwijnen in een betonnen pijler van een volgend bouwproject en verlegde hij zijn activiteiten naar andere Europese landen, waaronder Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.

In Frankrijk schijnt hij eigenaar en directeur te zijn van het vastgoedbedrijf Groupe Olympe. Eén van de weinige moderne bedrijven zonder website. Zijn bedrijf in Londen, Olympe Investments of Olympe Capital heeft dat sinds 2007 wel. Het bedrijf is gevestigd in de dure wijk Mayfair, in Suite 12 op 55 Park Lane; samen met tientallen andere bedrijven.

De vestiging aan de Haagse Denneweg is uitgeschreven bij de Kamer van Koophandel, evenals de Stichting Shares Renswoude II te Amsterdam. Deze stichting hield ongetwijfeld verband met de aankoop van het Europese hoofdkantoor van AS Watson in Renswoude in 2006 samen met Lexington Corporate Properties Trust. Dit pand is tot 2019 verhuurd aan AS Watson. In de buurt van waar de stichting geregistreerd stond, is wel LXP Olympe Properties B.V. gevestigd op het adres van het bekende Trust International Management (TIM), dat vanaf april dit jaar bestuurder is.

 

Inmiddels woont Pieter Bogaardt al 35 jaar in Monaco, waar zijn (zichtbare) activiteiten veeleer het beeld geven van een kunstminnende weldoener die zich belangeloos inzet voor de maatschappij en de meest kwetsbare kinderen op de wereld.

Pieter Bogaardt met Caroline van Monaco

La Princesse de Hanovre a pris part jeudi à un déjeuner de collecte de fonds à l’Hôtel Radisson Blu de Bruxelles. Organisé par Pieter Bogaardt, président du groupe Olympe et administrateur de l’AMADE Mondiale (bron www.monaco.mc)

Zo is hij bestuurslid van de Association Mondiale des Amis De l’Enfance (AMADE), in 1963 opgericht door prinses Grace van Monaco en sinds 1993 onder leiding van haar dochter Caroline Grimaldi (1957), erfprinses van Monaco en prinses van Hannover. De organisatie telt 12 lokale organisaties in Europa, Azië, Zuid-Amerika en Afrika en zet zich in voor de opvang en gezondheid van en onderwijs aan kinderen in derdewereldlanden, met programma’s in onder andere Burundi, de Filippijnen, Laos en Niger.

In januari 2011 organiseerde Bogaardt een ontbijt voor hooggeplaatste gasten – waaronder prinses Esmeralda en wielerlegende baron Eddy Merckx – om fondsen te werven voor de opvang van wezen in Burundi.

In december 2011 was Amsterdam aan de beurt. Daar werd 42.000 euro gedoneerd door de gasten, waaronder de directeur van het Rijksmuseum Wim Pijbes en 3-voudig winnaar van de Gouden Bal, Marco van Basten.

Pieter Bogaardt is lid van de Monaco Ambassadors Club (MAC), opgericht in 1973, eveneens door prinses Grace. Een sociale club die voor iedere inwoner van Monaco (dus niet alleen Monegasken) toegankelijk is, die zich als ‘ambassadeur’ wil inzetten en 1.000 euro per jaar voor het lidmaatschap kan missen. Bogaardt was er in 2010 vice-president.

Pieter Bogaardt

Pieter Bogaardt (m.) bij de Monaco Ambassadors Club, voorjaar 2011

 

Bogaardt en Hirst

Bogaardt en Hirst

En hij is uiteraard verbonden aan het Oceanografisch Museum, waar Damien Hirst exposeerde ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van het museum in de zomer van 2010, dankzij de inzet van Bogaardt. Kort na diens aantreden als nieuwe directeur dineerden Robert Calagno en zijn ega met de Bogaardt-jes. Prins Albert had Calagno de opdracht meegegeven om het museum nieuw leven in te blazen en nu kon hij wel wat ideeën gebruiken voor het aanstaande jubileum. En voor hij het wist, was hij min of meer verantwoordelijk voor de tentoonstelling bij het eeuwfeest. Zijn idee om Damien Hirst naar Monaco te halen was een gouden vondst. Niet alleen overtroffen de bezoekersaantallen de verwachtingen, ook de pers was er lovend over. Niet alleen over de tentoonstelling van de controversiële kunstenaar, maar ook over de man die wonderen kon verrichten door hem naar Monaco te halen.

Pieter Bogaardt Oceanografisch Museum

Pieter Bogaardt, voorzitter Stichting Vrienden van het Oceanografisch Museum Monaco

En nu is Pieter Bogaardt ook nog president van de Stichting Vrienden van het Museum, l’Association des Amis du Musée océanographique de Monaco of kortweg AAMOM, die naar aanleiding van het eeuwfeest in het leven is geroepen. Niet een club waar een strenge screening van nevenactiviteiten en staat van dienst te verwachten is. Hopelijk houdt de Monegaskische ‘trésorier’, Mme Vanessa Tubino, Pieter en zijn portefeuille scherp in de gaten …

Want na in 2011 nog goed te zijn geweest voor plek 375 in de Quote 500 met een geschat vermogen van 75 miljoen euro, geeft het tijdschrift een jaar later toe, dat dit te hoog was ingeschat. Pieter Bogaardt staat niet meer in de Quote 500.

 

bron: Algemeen Dagblad, Wikipedia, PropertyNL, Rivieratimes, Golf Weekly, Rechtspraak, NOS, Omroep West, MAC, AMADE, Volkskrant, Fore Magazine, KvK


Reacties

Bogaardt, Pieter — 3 reacties

  1. Graag zou ik in contact komen met een of meer schuldeisers van de hier genoemde Andre van der Plas. In sommige gevallen was hij mede directeur van een of meer van de BV’s ook.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *