Kohn, Sonja

Sonja Kohn

Sonja Kohn

Sonja Kohn (1948) ontmoette Madoff zo rond 1990, enkele jaren nadat ze in New York een effectenhandel met de naam Windsor IBC was begonnen. Ze was met haar man Erwin Kohn -lange tijd bankier bij de Commerzbank –  vanuit Oostenrijk naar de Verenigde Staten verhuisd en woonde in de streng joods-orthodoxe stad Monsey.
In datzelfde jaar 1990 opende ze Eurovaleur, dat met name actief was in Europa voor Amerikaanse en Aziatische beleggers en vanuit Zürich geleid werd door Felix Zulauf, een Zwitser die grote bekendheid genoot in Amerikaanse beleggingskringen. Het fonds bood de beleggers een unieke manier om in Europa te beleggen, zonder zelf bij 10 of 15 fondsbeheerders langs te gaan.

Door de crisis op de aandelenmarkt in 1987 en de sluiting van Avellino en Bienes in 1992 was Bernard Madoff op zoek naar nieuw geld voor zijn ‘adviespraktijk’ (het nep-hedgefonds dat diende als de dekmantel van zijn ponzifraude). Hij reisde – veelal met zijn broer – de hele wereld over om geld binnen te halen, bijvoorbeeld op de jaarlijkse bijeenkomsten voor effectenbeurzen, zoals de Interbourse.

In 1994 keerde Sonja Kohn met haar familie terug naar haar geboorteland Oostenrijk. Daar richtte ze Bank Medici op, die in de de jaren daarna een sleutelrol zou vervullen bij de uitbreiding van Madoffs activiteiten in Europa. Met de machtigste familie uit Florence had de naam van haar bank niets te maken, maar daar legde Kohn niet de nadruk op. Ze was een ongewone speler in de bankwereld. Een joodsorthodoxe ‘oma’ van in de 60 met kastanjebruine pruiken en grote sieraden en dol op de heer Madoff; niet zozeer romantisch als wel financieel. Bank Medici logo, Sonja KohnIn 2003 verkreeg de Bank Medici een volledige bankvergunning van de Oostenrijkse Financiële Autoriteit en verkocht ze een minderheidsbelang van 25% aan Bank Austria Creditanstalt, onderdeel van het Italiaanse UniCredit. Kohn smukte het bestuur op met Oostenrijkse politici, zoals Johann Farnleitner, die de leiding had gehad bij de fusie van Bank Austria en Creditanstalt. De relatie met die gefuseerde bank gaf haar een legitieme uitstraling. En de banden met UniCredit verschaften haar toegang tot de Italiaanse markt.

Een veelheid aan fondsen van Bank Medici werden – door de constante hoge rendementen – gemakkelijk aan de man gebracht via Europese banken. De cliënten wisten evenwel niet dat hun inleg in de Herald-, Primeo- en Themafondsen rechtstreeks naar Madoff ging en dat Sonja Kohn daar een vergoeding voor kreeg. Ze ontving jarenlang elk kwartaal via Cohmad tussen de 500.000 en 800.000 dollar van haar vriend Madoff. Op de inleg op de Primeo-fondsen verdiende ze dubbel. Dit was een fonds van een dochteronderneming van UniCredit, Pioneer, die haar alleen al in 2007 een commissie van 800.000 dollar betaalde voor het doorverwijzen van beleggers naar het Primeo Select Fund, dat alles bij Madoff belegde. Haar toevoer naar Madoff wordt geschat op tussen de 3 en 8 miljard dollar. In november 2008 kreeg Bank Medici – zelfde initialen als Bernard Madoff – in Europa prijzen vanwege de verbluffende resultaten. Het vlaggenschip Herald USA fonds meldde tot 28 november 2008 een year-to-date rendement van 6,5%. Daarmee liet ze de concurrentie ver achter zich; de meeste waren als gevolg van de crisis gemiddeld met 17% gedaald. Geen van de fondsen van Bank Medici had ook maar één negatief kwartaal gekend. Voor Sonja Kohn zeker geen onaardig resultaat, als je bedenkt dat ze het in 20 jaar had geschopt van effectenmakelaar tot het leiden van een onderscheiden bank van 3,7 miljard dollar.

Sonja Kohn

Sonja Kohn

Slechts een paar maanden later werd de vergunning van Bank Medici ingetrokken en het bedrijf onder toezicht gesteld van de Oostenrijkse staat onder een nieuwe naam, 20.20 Medici AG. Tot op heden is Sonja Kohn ondergedoken; er gingen geruchten dat ze beducht was voor enkele van haar boze Russische cliënten. De curator van Bernard Madoff heeft in december 2010 een claim ingediend van bijna 15 miljard euro tegen Sonja Kohn. Hij omschreef haar als de criminele zielsverwant van Madoff. Tevens klaagde Irving Picard Kohns familieleden en drie banken aan. Tegen ABN Amro en Fortis werd een claim van 400 miljoen euro ingediend, omdat ze van de fraude zouden hebben geweten.  

bron: boek “De man die 65 miljard stal – de ondergang van Bernard Madoff” (Erin Arvedlund, Uitgeverij Bert Bakker, 2010), NOS


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *