Frank Oranje gaf tot kort voor zijn dood leiding aan de advocaten en notarissen van Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn, dat ook optreedt als Landsadvocaat en om die reden altijd met prestigieus wordt aangeduid. Notaris Oranje werkte er ruim 25 jaar en werd in 2018 benoemd tot ‘managing partner’.

In september 2020 meldde het OM een strafrechtelijk onderzoek naar hem te zijn gestart, omdat er aanwijzingen waren dat hij over een periode van vele jaren substantiële bedragen van derdengeldenrekeningen naar eigen privérekeningen had gesluisd. Minister van Justitie Grapperhaus beaamde in maart 2021 in de Kamer dat de Landsadvocaat hem daarvan op de hoogte had gebracht, maar moest kort daarop ook bekennen dat hij 18 maanden daarvoor al door de top van het OM was geÏnformeerd. Sinds dat moment deed de FIOD namelijk onderzoek naar (de) verdachte transacties. Nadat Oranje (1962) zich in november 2020 van het leven benam, werd het onderzoek op een lager pitje gezet, mede in afwachting van het eigen onderzoek, waarvoor Deloitte was ingeschakeld.

Frank Oranje zou ruim 10 miljoen euro achterover hebben gedrukt van provincies en gemeenten bij de verkoop van afvalverwerker Attero aan private equity firma Waterland, van World Online en van claimstichting Converium. Die laatste had als taak om de massaclaim van Converium-beleggers uit te betalen en zag 9 miljoen euro verdwijnen, dankzij de man die in 2017 nog een speech gaf over integer ondernemen bij het 25-jarig bestaan van de sectie ondernemingsrecht binnen Pels Rijcken.

Het geld verdween via één en dezelfde Stichting Derdengelden – een gotspe – die hij in 2010 onder bestuursvoorzitterschap en verantwoordelijkheid van zijn collega van Pels Rijcken, advocaat René Kiers oprichtte. Oranje stelde zelf de statuten op en was zelf enig bestuurder en beheerder van de bankrekening (zoals Erik Staal). Tot twee keer toe klopte hij aan bij een kantoorgenoot voor een naamswijziging, zonder dat er alarmbellen gingen rinkelen. Daags voor zijn dood verhuisde de stichting van het kantoor van Pels Rijcken naar zijn thuisadres en hief hij de stichting op. Er waren toen geen baten meer aanwezig.

Begin maart 2021 maakte het kantoor bekend dat voormalig bestuursvoorzitter Frank Oranje jarenlang via ‘geraffineerd frauduleus handelen’ klanten had bestolen. Door onder andere documenten te vervalsen bleef de fraude bij Pels Rijcken en de belanghebbenden onopgemerkt.

De zaak trok uiteraard de aandacht van toezichthouder Bureau Financieel Toezicht (BFT), dat notarissen controleert op hun financiële handel en wandel. Ook de advocaten van Pels Rijcken kwamen onder een vergrootglas te liggen, nadat de deken van Haagse advocaten eveneens een onderzoek aankondigde. Van Rijn, van 1995 tot eind 2011 partner bij Pels Rijcken, wilde onderzoeken of advocaten van het kantoor betrokken zijn geweest bij de fraude. De laatste inspectie vond plaats in 2019.

Medio 2023 zond de NTR een vierdelige documentaire over deze zaak uit, te zien op NPO Start: De zaak Schaap – fraude bij de landsadvocaat

bron: Pels Rijcken, de Volkskrant (Tom Kreling), FD (Martijn Pols, Joris Polman), NRC (Thomas Borst, Camil Driessen), Wynia’s Week (Paul Ruijs), Advocatie (Joris Rietbroek), Teller Report