SEC start onderzoek omkoping Ericsson in Roemenië

Ericsson_stockholmOp het spoor gezet door de rechtszaak tussen Ericsson en voormalig medewerker Thomas Lundin over de vermeende diefstal van 7 miljoen euro door laatstgenoemde, is ook de SEC een onderzoek gestart naar mogelijke omkopingspraktijken door Ericsson in Roemenië, waar Lundin zijn voormalige werkgever van beschuldigde. Volgens hem kwam het geld uit een veel groter fonds, waaruit steekpenningen werden betaald aan Roemeense functionarissen om opdrachten binnen te slepen. Hoe anders kon Ericcson daar zo snel vanuit het niets een omzet halen van meer dan een miljard dollar, goed voor een marktaandeel van 60%?

Lundin werkte van 1979 tot 2003 voor Ericsson als directeur van de Roemeense divisie van het bedrijf. Volgens hem werden via een ondoorzichtig systeem van bankrekeningen in belastingparadijzen als Cyprus, Liechtenstein en Zwitserland bedragen overgemaakt aan consultants en tussenpersonen, die het telecombedrijf – zoals Ericsson het omschreef – “hielpen bij het verwerven en versterken van z’n marktpositie”. Lundin bestempelde deze betalingen via het ‘World Commission Scheme’ als omkoping. Hij zou er bijvoorbeeld twee ministers, verantwoordelijk voor telecommunicatie, mee hebben omgekocht: Dan Nica en Sorin Pantis. Aangezien hij geen ontvangstbewijs van de heren ontving, valt het lastig te bewijzen. De Raad van Bestuur zou evenwel op de hoogte zijn geweest van betalingen aan politici. Nica  – anno 2013 opnieuw minister – en Pantis ontkenden de aantijgingen van Lundin ten stelligste.

Ericsson beschuldigde Lundin er juist van dat hij 23 miljoen dollar uit het systeem had verduisterd voor zichzelf en enkele naaste medewerkers. Ericsson ontkende niet dat het WCS was opgezet om tussenpersonen in het geheim te betalen voor hun belangrijke diensten. Dergelijke consultants en agenten kunnen je succes op zo’n nieuwe markt maken of breken. Tot 1998 werden ze op basis van een vertrouwelijk contract rechtstreeks vanuit Ericsson betaald. Door problemen met de belastingdienst, veranderende wetgeving en onwelgevallige media-aandacht besloot het bedrijf deze manier van vergoeden op de schop te nemen. Volgens Ericsson werd zo voorkomen dat de identiteit van hun consultants bekend zou worden.

Toen in 2001 bleek dat WCS ook niet helemaal de toets der kritiek kon doorstaan, werd het opgedoekt. Maar het ‘systeem’ werd feitelijk wel voortgezet, maar nu via een vennootschap op Cyprus, Telworldag Consulting & Marketing, opgericht in maart 2001 met Philipe Meyer, een Zwitserse advocaat, als directeur. De daaropvolgende jaren gingen er grote bedragen over de rekening van Telworldag bij Credit Agricole. Volgens Ericsson werd het geld door Meyer direct doorgesluisd naar de rekeningen die Lundin had geopend bij UBS in Zwitserland voor de betalingen aan de agenten en consultants.

lees het hele artikel bij OCCRP (Daniel Boijn, Paul Radu, Michell Gronlund)

Reacties zijn gesloten.