Belangrijke toevoerfondsen

Oude vriend Maurice Cohn zette zich met zijn bedrijf Cohmad – gevestigd in het gebouw waar ook BLMIS kantoor hield – in om gelden aan te trekken. Diverse medewerkers – de meesten bekend met Wall Street – haalden geld op en kregen daarover een commissie betaald.

Het kantoor van Cohmad in Boston werd geleid door Robert M. Jaffe, getrouwd met de welgestelde Ellen Shapiro, dochter van de hiervoor genoemde Carl Shapiro. Shapiro en zijn vrouw werden in Boston en de hele staat Massachusetts tot de gulste gevers gerekend waar het liefdadigheid betrof. Ook in Palm Beach was de multimiljonair een bekende filantroop en met zijn vrouw, dochter en schoonzoon al jarenlang lid van de Palm Beach Country Club. Opgericht door rijke joden die er overwinterden, maar werden geweerd door de blanke, christelijke sociëteiten zoals de Everglades of de Bath & Tennis Club. Gesteund door Shapiro en Jaffe werd Madoff in 1996 ook lid. Voor Jaffe was het niet moeilijk om deze elite over te halen bij Madoff te gaan beleggen. Daarvoor ontving hij in 10 jaar tijd zo’n 100 miljoen aan commissie. Iets wat de leden dan weer niet wisten.

Toen Avellino en Bienes in 1992 moesten stoppen kreeg Bernie het wel even benauwd. Gelukkig hoefde hij niet de hele inleg terug te storten, omdat veel beleggers hun geld nu rechtstreeks bij hem onderbrachten. In de jaren daarna trad een nieuwe generatie fondsenwervers aan, waaronder de Fairfield Greenwich Group (FGG) van Walter Noel en zijn partner Jeffrey Tucker in Greenwich, Connecticut. Hun toevoerfonds Fairfield Sentry haalde voor honderden miljoenen dollars per jaar geld binnen voor Madoff. Tot het spel in 2008 uit was zouden ze 7 miljard dollar naar Madoff sturen. Alleen al in 2006, 2007 en 2008 verdiende FGG jaarlijks 100 miljoen dollar aan beheervergoedingen.

Walter Noel en familie

Walter Noel en familie

Noel liet 4 van zijn 5 dochters – society-dames met goede opleidingen en contacten in de juiste kringen – trouwen met veelbelovende jongemannen, die hij binnen zijn firma aanstelde. Yanko Della Schiava trouwde met Lisina en verkocht fondsen in Zuid-Europa vanuit Lugano. Andrés Piedrahita trouwde met de oudste dochter Corina en bracht de fondsen in Europa en Latijns-Amerika aan de man vanuit Londen en Madrid. Corina Noel werkte ook bij FGG. Ze was bij betrokken bij ieder administratief detail en reisde regelmatig naar de CITCO Groep op Tortola, waar de offshore-fondsen officieel waren opgericht en werden geadministreerd. Philip Toub, getrouwd met Alix propageerde de fondsen in Brazilië en het Midden-Oosten vanuit Greenwich. Marisa trouwde met Matthew Brown, die de marketing voor het bedrijf ging doen;

In Europa haalde Arpad Busson ruim 230 miljoen dollar op vanaf de skihellingen in Zwitserland. Sonja Kohn van Bank Medici in Wenen haalde in de pas onafhankelijk geworden voormalige Sovjetrepublieken en Midden- en Oost-Europa 3 miljard dollar op van beleggers. FIM Advisers LLP, met de fondsen Kingate Europe en Kingate Global, brachten de fondsen van Madoff onder de aandacht van rijke Italiaanse families. Access International Advisers, geleid door de Franse aristocraat De la Villechuchet, loodsde vele miljoenen van de Europese elite in de richting van Madoff. Banco Santander belegde bij Madoff via het Optimal Strategic US Equity Fund en erkende later dat cliënten ruim 3 miljard dollar hadden belegd.

De in Genève gevestigde Union Bancaire Privée (UBP) van Edgar de Picciotto deed ook zaken met Madoff, zowel rechtstreeks als via Fairfield Greenwich. Half december 2008 stuurde UBP een uitgebreide brief aan haar cliënten met tekst en uitleg over de verspeelde 700 miljoen dollar. In de brief stond alleen niet dat de eigen onderzoeksafdeling een paar maanden eerder nog z’n zorgen had geuit over het gebrek aan informatie over Madoffs tegoeden, zijn beleggingsstrategie en het aantal toevoerfondsen. Ook liet men achterwege om te vermelden dat Edgars neef hiervan op de hoogte was gesteld én een goede vriend was van Andrés Piedrahita van FGG.

In New York profiteerde J. Ezra Merkin in de joodse gemeenschap van de reputatie van zijn vader en zijn achternaam om honderden miljoenen dollars op te halen met zijn hedgefondsen Gabriel, Ariel en Ascot. In werkelijkheid overhandigde Merkin eenvoudig 2,4 miljard van zijn cliënten aan Madoff;

Sandra Manzke zette in 1984 Tremont op. In 2005 zag Maxam Capital het levenslicht. Later zette ze ook nog Kingate op, dat werd gedreven door FIM Advisers (zie hiervoor). Ze was goed thuis in de pensioenwereld en had met Art Samberg zo ongeveer een monopolie op het beheer van het pensioengeld voor Fairfield County, een voorstad van New York en één van de rijkste gebieden van Amerika. Via diverse toevoerfondsen stuurde ze meer dan 6 miljard dollar naar Madoff en beweerde later alles aan hem kwijt geraakt te zijn, ook haar privévermogen van 280 miljoen dollar, dat ze bij Bernie had gestald. Enkele dagen voor zijn arrestatie keerde Manzke zich fel tegen de hedgefondsen – de aandelenmarkt was 47% gezakt en 75 fondsen hadden reeds hun deuren gesloten dat jaar – waarmme ze zelf rijk was geworden;

De toename van de populariteit van hedgefondsen vanaf 2000 werd onder andere veroorzaakt doordat het Congres in 1999 na 68 jaar de Glass-Steagall-wetgeving introk, die gewone banken en zakenbanken gescheiden had gehouden. Hedgefondsen vulden een financieringsgat dat ontstond na de internethausse, toen een aantal kleinere regionale zakenbanken failliet gingen. Hedgefondsen werden zodanig invloedrijke geldschieters dat ze in wezen functioneerden als een schaduwbanksysteem. Met deze benaming benadrukte Bill Gross van PIMCO dat hedgefondsen niet te maken hadden met de regulering van banken en werden ook niet in de gaten gehouden zoals met effectenbedrijven gebeurde. Ze konden met andermans geld gokken en buitennissige beloningen opstrijken zonder aan iemand verantwoording af te hoeven leggen.

Met de financiële crisis van 2007 braken voor grootbanken en zeker voor hedgefondsen donkere tijden aan. Bear Stearns legde het loodje toen twee van haar hedgefondsen instortten en moest zich neerleggen bij een door de regering georkestreerde overname door JP Morgan Chase. Beleggers schrokken van het omvallen van Bear Stearns, kort daarop gevolgd door de ondergang van Lehman Brothers en begonnen hun bij hedgefondsen uitstaande geld terug te vragen. Nu werd duidelijke dat deze fondsen juist niet deden aan risicospreiding en het afdekken (to hedge) van risico’s, maar allemaal zo’n beetje dezelfde dingen kochten en verkochten. Miljarden bleken verdampt en verdwenen en er restte vermogende klanten en institutionele beleggers weinig anders dan de hedgefondsen en hun beheerders voor de rechter te slepen.

:: advertentie ::



Reacties

Madoff, Bernard — Geen reacties

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    MMWB gebruikt Akismet tegen spam. Bekijk hoe je gegevens worden verwerkt.