Aysel Erbudak was van 2006 tot 2013 bestuursvoorzitter van het voormalige Slotervaartziekenhuis in Amsterdam. Ze bracht het ziekenhuis vanaf de privatisering weer in de zwarte cijfers en werd met haar aanpak alom geprezen. Niet lang na het overlijden van haar vermogende zakenpartner Schram, eigenaar van het ziekenhuis, werd ze in 2013 ontslagen na gedoe in contractonderhandelingen met zorgverzekeraar Achmea. De MC Groep van ‘ziekenhuisdokter’ Loek Winter en zijn compagnon Willem de Boer namen het ziekenhuis over, maar in 2018 ging Ziekenhuis MC Slotervaart dan toch failliet (evenals de MC IJsselmeerziekenhuizen).

Erbudak werd later verdacht van verduistering van een bedrag van 1,2 miljoen euro, die ze gebruikt zou hebben voor een investering in een vastgoed- en zorgproject in Turkije. Eind november 2019 werd ze veroordeeld tot een gevangenisstraf van 15 maanden en een bestuursverbod van zes jaar, waartegen ze nog in beroep kon gaan.

Gemeentelijk socialistisch ziekenhuis van Amsterdam

Plannen voor het Slotervaartziekenhuis waren al decennia besproken in de Amsterdamse gemeenteraad, voordat het in 1975 eindelijk werd gerealiseerd. Het gemeentelijk ziekenhuis verkeerde eigenlijk vanaf de aanvang altijd in financiële problemen. Mede door politieke inmenging van de gemeente en het ministerie liep het steeds achter de feiten aan en stapelden de problemen zich op, waarna in 1997 werd besloten tot verzelfstandiging.

Voormalig Slotervaartziekenhuis - Aysel Erbudak

Dat bleek geen gemakkelijke opgave. Het ziekenhuis hobbelde van de ene naar de volgende crisis en poogde na verloop van tijd samen te werken met andere ziekenhuizen in de hoofdstad. Maar een veranderende kijk op de Nederlandse gezondheidszorg, overcapaciteit en cultuurverschillen bleken te grote obstakels. In 2006 besteedde de raad van Bestuur de verkoop openbaar aan. Diverse gegadigden hadden hun interesse al laten blijken.

Schram en Van Waveren nieuwe eigenaren

Na onderhandelingen die overwegend werden gevoerd door Aysel Erbudak (1966) als beoogd bestuursvoorzitter van het te privatiseren ziekenhuis, werd ondernemer en vastgoedmagnaat Jan Schram de nieuwe eigenaar. Net op tijd voldeed hij een openstaande belastingschuld van 10 miljoen euro, die de afgelopen jaren en maanden een schaduw had geworpen op het voorbestaan van het ziekenhuis. Het voorheen met geld van de gemeente Amsterdam overeind gehouden ziekenhuis maakte al snel weer winst en kon zonder krukken lopen. Dit kwam volledig op het conto van Erbudak, die met internist Dees Brandjes en apotheker Jos Beijnen het nieuwe bestuur vormde.

Bij haar aantreden bleek Aysel Erbudak – tot die tijd gebruikte ze de achternaam Van Waveren – twee maal in aanraking te zijn geweest met justitie. Eerst voor betrokkenheid bij het arrangeren van schijnhuwelijken in 1992 en in 1998 voor uitkeringsfraude. De nieuwe bestuursleden en Schram zagen in deze oude zaken geen beletsel. Die laatste had haar inmiddels leren kennen als gedreven en succesvolle ondernemer.

Jan Schram – hij beschikte over een eigen kamer in het ziekenhuis – leed aan een longziekte, waaraan hij in 2012 overleed. Mogelijk was het een vooraankondiging van het vertrek van Erbudak, die gaandeweg toch meer en meer aan populariteit verloor. Zowel binnen haar ziekenhuis als bij financiers, verzekeraars, de gemeente het ministerie en de toezichthouder. Zo weigerde ze de achtergestelde lening van de gemeente Amsterdam uit 1997 (bij de verzelfstandiging) van 10 miljoen gulden terug te betalen. Die werd pas in 2014 volledig afgelost onder de nieuwe eigenaar Loek Winter.

Informele werkwijze, financieel wanbeheer?

Erbudak werd in 2013 aan de kant gezet. Een rechtszaak over uitbetaling van achterstallig salaris en een schadevergoeding verloor ze. In plaats daarvan moest zij miljoenen (terug)betalen aan het ziekenhuis en anderen. Dat zou het gevolg zijn van haar informele werkwijze. Alles – zowel zakelijk als privé – werd betaald vanaf één creditcard en Schram zou haar privé-uitgaven (later) verrekenen met haar – nog nader te bepalen – salaris. In 2015 ging ze failliet en vertrok naar het buitenland. Erbudak moet dan nog zo’n 5,6 miljoen euro afrekenen. Ruim 4 miljoen met MC Slotervaart en de familie Schram, de rest moet hoofdzakelijk naar Apeldoorn. Ook de Rabobank en een door haarzelf opgezet callcenter kregen nog geld.

In september 2019 – ze is inmiddels weer in Nederland – begon de rechtszaak tegen haar. Die draaide met name om de investering in een longkliniek in Turkije. Die zou samenwerken met het Slotervaart en een vakantieresort dat Erbudak pachtte. Voor een koopoptie op het resort vroeg de tegenpartij 1 miljoen euro, die werd betaald door het bedrijf Simed. Deze inmiddels failliete inrichter van ziekenhuizen was betrokken bij het project in Turkije en stuurde twee valse facturen naar het Slotervaart. Toen het project niet van de grond kwam verliep de koopoptie en besliste Erbudak om het bedrijf uit Utrecht schadeloos te stellen. Die beschouwde het bedrag van 1 miljoen euro als voorschot op voorgenomen leveranties van röntgenapparatuur. Het OM vroeg zich juist af waarom het ziekenhuis zou moeten opdraaien voor een privé-investering van Erbudak.

En dan was er nog de samenwerking met een bedrijf dat medische software ontwikkelde. In 2011 betaalde het Slotervaartziekenhuis 200.000 euro voor iets meer dan 40% van de aandelen in dat bedrijf, waarna de aandelen terecht kwamen bij een door Erbudak bestuurde BV. Na haar ontslag kocht het softwarebedrijf de aandelen terug van Aysel Erbudak, die het geld zelf hield. Ze zou het verrekend hebben met geld dat ze nog tegoed had.

bron: Het Parool (Bas Soetenhorst), de Volkskrant (Koen Haegens, Herien Wensink), Medisch Contact (Mathijs Smit), Trouw (Marten van de Wier, Rianne Oosterom), Openbaar Ministerie, Wikipedia

Deel via:

:: advertentie ::