Bijna 30 miljoen boete voor kartel garnalenboeren

Waar zijn toch die echte ondernemers die de tucht van de markt niet vrezen? Ook hieronder weer een voorbeeld van (te) groot gegroeide bijna-monopolisten, die de marktwerking en de consument naar de achtergrond verdrongen. Of zou ‘behoud van werkgelegenheid’ hun nobele drijfveer zijn geweest?
Na eerdere boetes in 2003 hadden producentenorganisaties in de garnalensector met een beroep op de Europese visserijwetgeving betoogd dat de nationale en Europese kartelverboden niet op hen van toepassing waren. Tevergeefs. Tevens voerde de sector aan dat hun afspraken goed zouden zijn voor een duurzame visserij en het milieu.

Klaas Puul logoEind november 2013 kregen de Nederlandse garnalenhandelaren Klaas Puul, Heiploeg en Kok Seafood – samen met de Duitse branchegenoot Stührk – een forse Europese boete voor het maken van prijsafspraken. Het Groningse Heiploeg in Zoutkamp moest met 27 miljoen euro het grootste deel van de boete betalen. In totaal kregen de vier bedrijven een boete van 28,7 miljoen euro. Het Volendamse Klaas Puul hoefde daarvan echter niets te betalen, omdat het Brussel ‘inlichtte’ over het garnalenkartel. Kok Seafood uit Enkhuizen moest ruim 500.000 euro betalen.

De vier bedrijven hebben volgens de Europese Commissie jarenlang afgesproken hoeveel Noordzeegarnalen ze zouden verkopen en voor welke prijs. Onder meer consumenten in Nederland, Duitsland, België en Frankrijk zouden daardoor tussen 2000 en 2009 te veel hebben betaald voor hun garnalen. Heiploeg en Klaas Puul waren het langst bij het kartel betrokken. Kok Seafood was er zeker vanaf februari 2005 bij, terwijl Stührk van maart 2003 tot november 2007 betrokken was bij prijsafspraken in Duitsland.

Het gecombineerde marktaandeel van de betrokken bedrijven op de garnalenmarkt, met een omzetvolume van zeker 100 miljoen euro, bedraagt naar schatting zo’n 80%. De afstemming van de verkoopprijs aan winkeliers werkte ook rechtstreeks door in de prijzen voor de consumenten.

Heiploeg ZoutkampHet kartel verliep via een reeks informele bilaterale contacten, in hoofdzaak tussen Heiploeg en Klaas Puul, maar ook met de andere twee bedrijven. Tijdens dit overleg kwamen diverse aspecten aan bod, zoals de prijzen voor de inkoop bij vissers, het optreden tegenover andere handelaren op de markt, de verdeling van de markten en prijzen voor bepaalde belangrijke afnemers. Deze prijzen dienden vaak als referentieprijs voor andere afnemers. Ongetwijfeld onder het genot van een garnalencocktail en een wijntje.

EU-commissaris Joaquín Almunia (mededingingsbeleid) was verbaasd hoe gedetailleerd de handelaren met elkaar overleg pleegden over commercieel gevoelige details van hun activiteiten. En dat terwijl de sector in 2011 al een duidelijke waarschuwing had gekregen door een eerdere veroordeling door de Nederlandse Mededingingsautoriteit (Nma). In dat jaar bekrachtigde het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb) enkele boetes die in 2003 door de NMa waren opgelegd aan Nederlandse, Duitse en Deense bedrijven in de sector.

Bij het bepalen van de geldboetes hield de Commissie rekening met de marktmacht van de ondernemingen en het feit dat het een zeer ernstige en langdurige inbreuk betrof. De boetes liepen hierdoor op tot 10% van de totale omzet, het maximum dat juridisch is toegestaan. Een beroep van Heiploeg op het onvermogen om de boete te betalen werd door de Commissie onderzocht en afgewezen.
Tussen Heiploeg en Klaas Puul komt ’t denk ik nooit meer goed.

bron: Schuttevaer, Europese Commissie, Friesch Dagblad

Reacties zijn gesloten.